Filterklassen voor stoffilters: ISO 16890 en EN 779
Luchtfilters voor stof worden ingedeeld volgens ISO 16890. Die norm verscheen eind 2016 en verving EN 779; medio 2018 was de overstap afgerond.
Klassen volgens ISO 16890
De norm deelt een filter in naar de grootte van de deeltjes die het afvangt.
|
Klasse |
Wat de klasse meet |
|---|---|
|
ePM1 |
efficiëntie op deeltjes van 0,3 tot 1 µm |
|
ePM2,5 |
efficiëntie op deeltjes van 0,3 tot 2,5 µm |
|
ePM10 |
efficiëntie op deeltjes van 0,3 tot 10 µm |
|
Grof (ISO Coarse) |
minder dan 50% op deeltjes tot 10 µm; ingedeeld naar het gewicht aan testpoeder dat het filter tegenhoudt |
Fijnstof zijn deeltjes kleiner dan 10 micrometer. De drie ePM-klassen gaan dus over fijnstof. Een filter in de klasse grof vangt minder dan de helft van dat fijnstof.
Achter de klasse staat een percentage, afgerond in stappen van 5 procent. Bij de ePM-klassen is dat het deel van die deeltjes dat het filter afvangt; op een productblad ziet u bijvoorbeeld ePM1 80%. Bij ISO Coarse gaat het percentage over het gewicht aan testpoeder dat het filter tegenhoudt.
Waarom EN 779 is vervangen
Onder EN 779 werd de efficiëntie van een filter bepaald bij één deeltjesgrootte: 0,4 µm. Het resultaat zei dus alleen iets over die ene maat. ISO 16890 meet de efficiëntie over 0,3 tot 10 µm, de maten die een filter in de praktijk tegenkomt.
Vraag bij twijfel de ISO 16890-waarde uit het testrapport of het productblad op.
De oude namen G4, M5, F7 en F9
De letters G, M en F komen uit EN 779. Ze worden nog veel gebruikt en gezocht, zoals "filterklasse F7" en "filterklasse G4". Zakkenfilters lopen in de oude indeling van klasse G3 tot F9. Productbladen noemen soms beide namen naast elkaar, zoals G4 / ISO Coarse 80% voor een voorfilter en F9 / ePM1 80% voor een eindfilter. Dat zijn de waarden van die filters; een ander G4-filter kan een andere ISO-waarde hebben.
En HEPA?
Voor HEPA-, EPA- en ULPA-filters geldt in Europa een eigen norm: EN 1822.
Volgende stap: Bekijk stoffilters en HEPA